Noem het toeval – een frappante ontdekking in IJsland

9 juli 2017
boekenkast Kex Hostel

Deze anekdote begint in oktober 2010, toen ik de IJslandse schrijver Gyrðir Elíasson interviewde. Aanleiding voor het gesprek was zijn bundel korte verhalen, Steintré, in het Engels verschenen als Stone Tree. We spraken over de rol die het onbewuste speelt in de IJslandse literatuur. Er wordt veel geslapen en gedroomd in die verhalen, was me opgevallen. Elíasson vertelde over de afzondering waarin hij opgroeide op het IJslandse platteland en hoe natuur, cultuur en afgelegenheid zijn boeken beïnvloed hadden.

Jaren gingen voorbij en mijn oog begon op IJslandse landschapsbeelden te vallen. In reportages van andere journalisten, in fotoboeken. Ik zag rauwheid, uitgestrektheid en ruimte. Ik las dat daar nog schone lucht was, ongereptheid, dat natuurkrachten niet te ontkennen waren. Zo groeide een verlangen het land ooit te bezoeken.

Februari 2015, ik had een beeld nodig voor de Facebook-pagina van Not Just Any Book. Een headerbeeld. Ik ging op zoek naar een foto van een boekenkast en vond in een online beeldbank bovenstaand exemplaar. Er stond niet bij vermeld waar de foto geschoten was.

Voorjaar 2017, een verleidelijke kans om naar IJsland te gaan kwam in de berichtenstroom op Facebook voorbij. Mijn agenda zei ja, dus ik ging. Omdat ik een paar dagen in een hostel wilde logeren – voor een journalist een interessante plek – informeerde ik bij de lokale reisleider naar mogelijkheden. Een van haar favorieten was Kex.

Koekje uit IJsland

In IJsland betekent kex ‘koekje’, het hostel is gevestigd in een oude koekfabriek in Reykjavik. Kex was meer dan een slaapfabriek zag ik, cultuurminnend Reykjavik verzamelde zich hier voor het bijbehorende café en de programmering van muzikanten op donderdagavond. Muziek en literatuur zijn grote liefdes van de IJslanders.

Interessante buren had het hostel ook; Reykjavík Yoga, waar in het Engels wordt lesgegeven, en Dance Atelier – in Nederland had ik nog een paar jaar gewerkt voor het Amsterdamse equivalent van deze broedplaats voor choreografen. Het leek kortom de ideale verblijfplaats.

Kex hostel cafeBij aankomst drong het nog niet meteen tot me door. Het besef kwam pas twee dagen later, toen de mist van moeheid begon op te trekken. Die boekenkast in het café… leek die niet op…?

Boekenkast Kex Hostel

1 Comment

  • Reply Bo 10 juli 2017 at

    Dat is echt ongelooflijk! Een heel bijzondere ervaring moet dat zijn geweest!

  • Reageer