Lopen: een goede therapie tegen tijdwinstverslaving

2 mei 2016
Lopen op Terschelling

Krap 10 minuten doe ik erover om van huis up tempo naar het station te fietsen. 7 minuten naar de dichtstbijzijnde markt. De bibliotheek: 15 minuten. Nu ik er bij stilsta, blijk ik zo’n beetje alle afstanden die ik afleg uit te drukken in minuten. Of in uren, als ik buiten de stadsgrenzen reis. De minuten die nodig zijn om van A naar B te komen, ervaar ik bovendien vaak als noodzakelijk kwaad: nutteloze tussentijd die liefst zo kort mogelijk duurt.

Tijdreizigers

Ergens in de evolutie zijn we tijdreizigers geworden. Om ons sneller te kunnen verplaatsen vond de mens de koets uit, de trein, auto, het vliegtuig. Verweggistan was opeens zo ver niet meer. Zo te kunnen reizen, per koets, trein, auto en vliegtuig, gaf bovendien aanzien, dus waarom zou je nog gaan lopen?

Maar dat tijdreizen heeft een haastig mens van me gemaakt. Het viel me pas op toen ik bewust vaker de fiets liet staan en de benenwagen nam. Lopend verplaatsen duurt minstens drie keer langer. Een gegeven waar mijn brein zich tijdens het lopen graag mee vermaakt. Ik had er al kunnen zijn, wat gaat dit lángzaam, kom ik wel op tijd? Die gedachten zorgen ervoor dat ik ook nog eens steeds sneller ga lopen.

Toedeloe sportschoolabonnement

Terwijl: als je het een tijdje probeert, je verplaatsingstempo verlagen door meer te lopen en minder te fietsen, gaan de voordelen je vanzelf opvallen:

  • Meer tijd om rond te kijken. Je ziet meer details. Je ziet warempel zelfs dingen die je nog nooit eerder had gezien, terwijl je er al duizend keer langs bent gefietst.
  • Je krijgt er ideeën van. Input galore. Nadenken gaat makkelijker als je loopt. Het is trouwens ook beduidend minder gevaarlijk dan mijmeren op de fiets.
  • Een sportschoolabonnement heb je niet meer nodig (tijdwinst!), en je krijgt lichaamsbeweging op een manier die het allerbeste bij je lichaam past.
  • Je gaat je op een goed moment vanzelf afvragen waarom je eigenlijk zoveel haast wilt hebben in het leven.

Lopen, een noodzaak

En er is nog een reden waarom we veel meer zouden moeten willen lopen in plaats van op tijd te jagen. Evolutionair bioloog Daniel Lieberman is een van de wetenschappers die onderzoek doet naar de relatie tussen het gebrek aan beweging en de ziektes die daardoor ontstaan. Hij schreef er een lijvig en boeiend boek over: Het verhaal van het menselijk lichaam.

Dat verhaal gaat terug naar onze verre voorouderen die als jager-verzamelaars leefden. Ze trokken rond in groepen van plaats naar plaats, naar waar voedsel was. Ons lichaam is nog steeds naar die lifestyle gebouwd, maar lopen doen we nog heel weinig.

Lieberman: ‘De afgelopen miljoen jaar liep een jager-verzamelaar gemiddeld 9 tot 15 kilometer per dag, terwijl de doornee Amerikaan vandaag de dag niet meer dan 500 meter te voet aflegt, maar wel gemiddeld 51 kilometer per dag in de auto rijdt.’

Voor de gemiddelde Nederlander zal ongeveer hetzelfde gelden. We lopen waarschijnlijk iets meer dan Amerikanen, omdat ons land beter ingericht is op wandelen en de afstanden tot alles kleiner zijn. Maar wie loopt er nog meer dan 5 km per dag?
Om daar verandering in te brengen, zullen we eerst van die tijdwinstverslaving moeten zien af te komen en gaan inzien dat we kwaliteit van leven winnen door te lopen.

Dit vind je misschien ook interessant

Nog geen reacties

Reageer