Koud douchen, koud kunstje (eh…)

9 april 2016
Foto badende vrouwen, collectie Rijksmuseum

Een koude douche leek me als koukleum pur sang behoorlijk niet te doen. Ook in overdrachtelijke zin is een koude douche niet iets om naar uit te kijken. Maar vorige zomer had ik tijdens een vakantie geen keus. Of eigenlijk had ik er twee: niet douchen of koud douchen.

Wat doe je dan, na een zweterig warme dag? Je denkt: onze voorouders bij de jager-verzamelaars hadden ook geen warme douche dus hup. Je stelt het douchen nog een dagje uit.
Maar als je een fris, eenentwintigste-eeuwse mens wilt zijn in gezelschap van anderen, en je kunt niet douchen, dan neemt het verlangen een fris mens te zijn enorme proporties aan. Daar toog ik al met handdoek richting badkamer.

Hoe het was?

Ik kan er kort over zijn: de koude douche deed zijn naam eer aan. En dan was het zomer. Hoe masochistisch moest dit wel niet zijn in de winter?
De vakantie duurde nog wat dagen, een geluk in meerdere opzichten, en toen begon me een voordeeltje op te vallen: dat knisperfrisse gevoel na afloop.

Thuisgekomen besloot ik ermee door te gaan.

Wie weet deed het goede dingen met de warmtehuishouding in mijn lichaam. Eens kijken of ik de winter dit jaar slimmer af kon zijn. Af en toe smokkelde ik, zo’n twee keer per week. Tot ik halverwege november de lokroep van de kraan met de rode stip niet meer kon weerstaan. Hij leek zelfs naar me te knipogen. Koud douchen werd koud afdouchen, in ieder geval tot de lente, nam ik me voor.

Het grootste voordeel

Ondertussen merkte ik wel dat ik anders begon om te gaan met kou. ‘Koud’ was ook maar een gewaarwording. Je hoefde er geen emotie op te plakken, niet dramatisch over te doen, laat staan chagrijnig van te worden. Gewoon rustig door blijven ademen, in plaats van toe te geven aan die primaire reactie je adem in te houden van schrik (en daardoor meteen onder de douche vandaan te willen springen).

Het heeft nauwelijks gevroren afgelopen winter, maar op de enkele handschoendagen die passeerden, merkte ik de winst van die houding. Het was koud, maar dat was het dan ook. Het was een constatering, geen probleem meer. Zelfs niet als mijn hele lichaam rilde.
De volgende stap is natuurlijk die houding te behouden als het wél elke dag vrieskoud is buiten. We zullen zien, volgend jaar.

3 Reacties

  • Reply Lalagè (@Lalage_) 9 april 2016 at

    Ik ben nog niet verder gekomen dan koud afdouchen, maar mis het wel als ik dat niet doe, want dan heb ik het daarna kouder! Gewoon doorademen is inderdaad de truc.

    • Reply Cathelijne 13 mei 2016 at

      Tip: begin er nú mee. Het leidingwater is helemaal niet zo koud na deze warme dagen namelijk!

  • Reply Charlotte Veltman 10 april 2016 at

    Stoer.

  • Reageer