2009 Onkruid nov/dec
Deepak Chopra in Amsterdam
Deepak Chopra is een mens, moet het Zandmannetje gedacht hebben, en hij vereerde de 61-jarige met een bezoek op zijn hotelkamer. Chopra versliep zich, maar wandelde desondanks maar enkele minuten te laat de persconferentie binnen. Geen spoortje stress op zijn gezicht.
Ter gelegenheid van zijn nieuwst vertaalde boek, Her-ontdek je lichaam, hervind je ziel, bezocht Deepak Chopra Amsterdam voor een lezing. Zo’n 1500 mensen waren erbij. In 'Herontdek je lichaam, hervind je ziel' beschrijft Chopra hoe ons lichaam een reflectie is van hoe we over onszelf denken. Hij moedigt aan een zielvolle verbinding aan te gaan met je lichaam, waardoor je verbonden bent met je diepste verlangens en levenszin. ‘Je kunt het lichaam niet veranderen zonder het zelf te veranderen, en je kunt het zelf niet veranderen zonder inbreng van de ziel. Het is allemaal een en hetzelfde proces en het begint met de wetenschap dat je lichaam bestaat om te spiegelen wie je bent en wie je wilt zijn.’
Bridget Maasland, op zoek naar geluk en achtervolgd door een camera, greep haar kans om te vragen: Is gelukkig zijn te leren? Ja, vindt Chopra, dat is te leren, er is de laatste tien jaar veel onderzoek naar gelukbeleving gedaan door wetenschappers. ‘Gelukkig zijn is een vaardigheid zoals fietsen een vaardigheid is.’ Zo kun je door cognitieve therapie en meditatie jezelf leren kansen te zien in situaties waar je aanvankelijk vooral problemen zag. Die positieve kijkwijze naar de wereld bepaalt zo’n vijftig procent van je geluksbeleving.
Maar, zegt hij: belangrijker dan het hebben van gelukmakende gedachten, is jezelf in een staat van bewustzijn te brengen waarin je het nu accepteert en tegelijkertijd welwillend je eigen ontwikkeling toe wilt staan. Kun je oneindig lang, honderd procent gelukkig zijn? Nee, en het is zelfs niet wenselijk, ‘je zou waarschijnlijk gedoemd zijn tot seniliteit. Wie oneindig lang honderd procent gelukkig is heeft geen oog voor het leed in de wereld. Zie je, er is zoiets als ‘goddelijke ontevredenheid’. Zonder die goddelijke ontevredenheid is er geen creativiteit, je zou niet gedwongen worden dingen te ondernemen. Je kunt dus gelukkiger zijn, of extreem gelukkig zijn, maar je kunt niet onwetend gelukkig zijn. Dat is de staat van zijn van een kind, van onschuld. We moeten als mens een reis naar volwassenheid maken, het leed van de wereld zien, en dan terugkeren naar de onschuld, maar met meer wijsheid en bewustzijn.'
